اب بازی

کودکانتان را با آب بازی خلاق کنید !!

بازی با آب یکی از بهترین، اساسی ترین و لذت بخش ترین کارهایی است که کودکان انجام می دهند. آب جذبه ای سحرآمیز برای آنها دارد . کودکی که با آب بازی می کند، در حال یادگیری علت و معلول گرما و سرما، جاری شدن و فرو رفتن در زمین است. این کودک پس از آنکه به عنوان موجودی کوچک در دنیایی بزرگ، یک روز سخت را پشت سر گذاشت، با آب بازی آرامش می یابد .

آب بازی باعث تسکین عصبانیت های کودک شده و کودک از طریق آن از ناراحتی ها، فشارها و تنش ها رهایی یافته و احساس آرامش می کند. چون کودکان آب بازی را بسیار دوست دارند از این طریق می توان مفاهیم و مطالب بسیاری را به آنها آموخت و موجبات رشد مهارت ها و توانایی های مختلف آنها را فراهم ساخت .

 

 

راهکار شماره اول :

یک پیمانه مایع ظرفشویی یا دستشویی

۸ پیمانه آب گرم در حد جوش ترجیحا قبلا جوشیده و خنک شده باشد و برای بار دوم در حال جوش باشد

۳ قاشق چایخوری گلیسرین

 

ابتدا به یک پیمانه ماده شوینده کم کم آب گرم را اضافه کنید . این عمل باید به آرامی و در یک ظرف بزرگ انجام شود و همان گونه که آب جوش را اضافه می کنید، به هم بزنید تا خوب کف کند و در انتهای کار ، ۳ قاشق گلیسیرین اضافه کنید و از ساخت حباب های بزرگی که درست کرده اید لذت ببرید

عوامل موثر در پیشرفت و افت تحصیلی دانش اموزان

عوامل ﻣﺆثّـر در پیـشرفت و افـت تحصیـلی دانـش آموزان

 

پیشرفت تحصیلی چیست و عوامل ﻣﺆثّـر بر آن کدام است؟

 

چنان که آموخته های فرد متناسب با توان و استعدادهای بالقوّه اش باشد یا فاصله ای بین توان بالقوّه و توان بالفعل دانش آموز نباشد می گوئیم پیشرفت تحصیلی اتّفاق افتاده است.

 

وضعیت فرهنگی خانواده:

در خانواده هایی که والدین از طریق کلام و رفتار به علم دانش آموز و معلّم او احترام می گذارند موفّقیّت تحصیلی در این خانواده ها بیش تر مشاهده می شود. هم چنین در خانواده هایی که والدین با کتاب، روزنامه و مطالعه سروکار دارند علاقمندی فرزند هم به مطالعه و بخصوص درس افزایش می یابد.

 

آرامش روانی و عاطفی خانواده:

در خانواده هایی که فرزندان احساس امنیت روانی می کنند و پیوسته پدر و مادر را حامی و پشتوانه ی خود می دانند انرژی های روانی آن ها برای تحصیل و موفّقیّت صرف می شود.

 

نوع دوستان دانش آموز و ویژگی های آن ها:

داشتن دوستان صمیمی، نیکوکار، شاداب، سالم و درس خوان زمینه ی علمی بودن و به مطالب علمی پرداختن را فراهم می کند. ارتباط با دوستان علمی و تلاش گر، جذب گروه علمی شدن و توانایی های خود را نشان دادن باعث می شود رفتارهای علمی هم شکل بگیرد.

 

آموزش های تقویتی:

والدین باید این اصل تربیتی را بیاموزند که همه دانش آموزان در یک زمان ثابت به یک سطح یادگیری نمی رسند بلکه زمان برای آن ها متفاوت است. گاهی لازم است ساعات درسی افزایش یابد و یا استفاده از معلّم کمکی، کتاب راهنما، سی دی های آموزشی و حضور در کلاس های جبرانی بسیار مناسب و مفید خواهد بود.

 

انجام منظّم تکالیف درسی در منزل:

انجام منظّم تکالیف، آموخته ها را پایدار می کند. بین دانش آموز و مطالب درسی ارتباط شناختی ایجاد می کند. نظم در انجام کارها و آموزش، مغز را برای یادگیری فعّال تر می کند و این دانش آموزان درس ها را خوب یاد گرفته و پیشرفت می کنند.

 

آشنایی والدین با ویژگی های روانی فرزندان:

در خانواده هایی که والدین با ویژگی های روانی و شخصیتی فرزندان خود آشنایی دارند و آن ها را ارضاء می کنند، تشویق فرزندان و پاداش دهی به موقع، علاقمندی آن ها را برای یادگیری بالا برده و موجب پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می شود.

 

رفتار معلّم و نوع برخورد او در کلاس:

یک تحقیق نشان می دهد 71% دانش آموزان علّت پیشرفت تحصیلی خود را "همدلی معلّم" با آن ها می دانند. آن ها گفته اند ما در کلاس با این معلّم راحت بودیم و این راحتی باعث می شد ما مطالب را راحت تر یاد بگیریم. یک معلّم مهربان و صمیمی می تواند حتی خلاء عاطفی و روانی دانش آموزان را که با مشکلات خانواده ارتباط دارد پر کند. تشویق زبانی معلّم و پاداش دادن او انرژی های روانی فرد را فعّال کرده و روز به روز پیشرفت تحصیلی و تعادل رفتاری دانش آموز بهتر خواهد شد.


 گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

 

افت تحصیلی چیست و عوامل ﻣﺆثّـر بر آن کدام است؟


وقتی فاصله بین استعداد بالقوّه فرد و استعدادهای بالفعل او مشهود و زیاد باشد می گوئیم افت تحصیلی اتّفاق افتاده است. افت تحصیلی فقط تجدیدی و مردود شدن نیست بلکه وقتی که یادگیری های دانش آموز از توان بالقوّه و حد انتظار کم تر باشد افت تحصیلی اتّفاق افتاده است.

 

- ضریب هوشی پایین:

دانش آموزی که ضریب هوشی (آی کیو) او 70 به پایین است طبیعتاً در آموزش مشکل خواهد داشت. نباید دانش آموز را با دیگری مقایسه کرد بلکه باید کاری کرد که از استعدادهای حاضر بهترین استفاده را ببریم. احترام به هوش فرزندان، پذیرش آن از سوی خانواده و معلّم و تلاش برای فعّال کردن آن از ضروریات امور تربیتی است. دانش آموز با داشتن ضریب هوشی متوسط ( 100 ) می تواند به درجات علمی خوبی برسد به شرطی آن که امکانات روانی، محیطی و آموزشی مناسب هم فراهم باشد.

 

- بیسواد بودن والدین و عدم رفع اشکالات درسی دانش آموز:

بیسواد بودن والدین و ناتوانی آن ها در هدایت تحصیلی فرزندان و رفع اشکالات درسی آن ها یکی از عوامل مهم افت تحصیلی دانش آموز است. هوش و توان تحصیلی در این خانواده ها آسیب می بیند و فرزند روزبروز از نظر اعتماد بنفس به تحلیل می رود. بهتر است والدین به سوی با سواد شدن قدم بردارند و آموزش ببینند تا بتوانند با فرزندان خود ارتباط برقرار کنند و به آن ها در یادگیری کمک کنند.

 

- مدرسه هراسی و ترس از معلّم:

گاهی مدرسه هراسی و ترس دانش آموز از معلّم آن قدر بالاست که تعادل روانی و رفتاری او را بهم می ریزد. اضطراب در احساس دانش آموزان اثر می گذارد، تمرکز ذهن را مختل می کند و هیجانات فرد از تعادل خارج می شود. دانش آموز در کلاس باید بتواند از معلّم ﺳﺆال کند و پاسخ بشنود. نباید دانش آموز پیش دیگران مسخره شود. تنبیهات شدید معلّم هم باعث مدرسه گریزی دانش آموز می شود.

 

- نداشتن ارتباط بین والدین و مدرسه:

نبودن رابطه بین اولیاء و مدرسه باعث فراموش شدن معلّم و دانش آموز می شود. ضعف های او پنهان می ماند، اشکالات رفتاری و درسی رفع نمی شود. داشتن نمرات پایین و تکرار آن ها بی کفایتی دانش آموز را تقویت می کند و ادامه این روند افت تحصیلی را به دنبال خواهد داشت. در مدرسه باید شرایطی فراهم شود که والدین بتوانند با آرامش و عزّت نفس با مدیر، معلّم و فرزند خود ارتباط برقرار کرده و درباره اخلاق، رفتار، درس و تلاش او جویا شوند.

 

- نبودن آرامش روانی و عاطفی در منزل:

عدم امنیت روانی در منزل، انداختن ترس و لرز بر جان فرزندان، کتک کاری بین زن و مرد، طلاق و جدایی، اعتیاد والدین، فقر و نداری، مهاجرت های تحصیلی و... از جمله عواملی هستند که در افت تحصیلی فرزندان بسیار موثرند. نمی توان بد زندگی کرد امّا خوب تربیت نمود، بلکه در منزل باید زمینه های آرامش روانی، عزّت نفس، پذیرش فرزندان، احترام به آن ها، کنترل واژه ها و گرامی داشتن تلاش فرزندان در نظر گرفته شود تا دانش آموز با راحتی خیال، احساس ارزشمندی و احساس امنیت روانی به تلاش و تحصیل خود ادامه دهد.

 

- به کار بردن واژه های تحقیر آمیز در منزل:

 

نوع واژه هایی را که والدین در منزل بکار می برند اگر تحقیر آمیز و همراه با توهین باشد و این روند ادامه یابد آثار سوء روانی در فرزندان و حتی خود والدین می گذارد. واژه های منفی احساس بی کفایتی را در فرزندان تقویت می کند. دانش آموز خود را شایسته آموختن نمی داند و می گوید: من توان خواندن این درس را ندارم و یا من هرگز به جایی نمی رسم. این نگرش و خود پنداره دانش آموز درباره خود، ریشه در دوران کودکی و خانواده دارد. توهین به هوش دانش آموز و مسخره کردن نمره دریافتی او و مقایسه کردن فرزند با دیگران و هم چنین بد گویی پشت سر معلّم دانش آموز و به استهزاء گرفتن آموزش و پرورش از سوی "والدین ناوارد" از عوامل مهم افت تحصیلی فرزندان است. والدین اگر فرزندان سالم، نیکوکار و درس خوان می خواهند اوّلین کار این است که باید در منزل واژه های خود را کنترل نمایند. کلماتی را به کار ببرند که شادابی، خود ارزشمندی، تلاش و "خودپنداره ی مثبت" را تقویت کند.

 

- روش مطالعه غلط و معنی دار نبودن آموخته ها:

خوابیده درس خواندن، قدم زنان درس خواندن، در جای بسیار نرم نشستن، نزدیکی زیاد چشم به کتاب، رعایت نکردن استراحت در طول مطالعه، نداشتن تمرکز و دقت، شلوغ بودن روی میز مطالعه و... باعث می شود یادگیری به نحو مطلوب اتّفاق نیافتد و ما نتوانیم در امتحان نمره مناسب بگیریم.

 

- کارا نبودن معلّم در تدریس:

معلّم باید با علم روان شناسی و تدریس روز آشنا باشد. از دانش آموزان درباره شیوه ی تدریسش نظرخواهی کند و با همکاران موفّقش مشورت کند.

 

- اختلات شخصیتی و مشکلات جسمانی کودک:

گاهی علت افت تحصیلی دانش آموز به ویژگی های روانی و شخصیتی فرد برمی گردد. بیش فعال بودن کودک، اختلال سلوکی، افسردگی های خفیف، نگرانی از خانواده، مهاجرت از مدرسه قبلی، آزار و اذیّت دانش آموزان، طلاق و جدایی، بی سرپرست بودن یا بد سرپرست بودن دانش آموزان و مشکلات شخصیتی دیگر می تواند افت تحصیلی رابرای فرزند فراهم کند. گاهی علّت مشکلات تحصیلی و یادگیری دانش آموز مشکلات فیزیولوژیکی و بدنی است. کم خونی، بیماری قند، داشتن انگل، اختلال در غده تیروئید، صرع خفیف و ناشناخته و... از جمله عواملی هستند که می تواند در تحصیل دانش آموز اثر گذاشته و افت تحصیلی را به وجود آورند.

 

- اضطراب در امتحان و ترس از نمره ی کم:

اضطراب در امتحان اگر شدید باشد تمرکز فرد، مختل شده و پردازش مطالب در ذهن به هم می ریزد و باعث افت تحصیلی می شود.

برگرفته از کتاب: روان شناسی خانواده، نوشته حسین علیزاده

 

عوامل مؤثّر بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان 

 

بدون شک در دنیای پیشرفته ی امروزی یکی از علائم موفّقیّت فرد، موفّقیّت تحصیلی می باشد که بدون آن توسعه و ترقّی هیچ کشوری امکان پذیر نخواهد بود. ترقّی هر کشوری رابطه ی مستقیم با پیشرفت علم و دانش و تکنولوژی آن کشور دارد. پیشرفت علمی نیز حاصل نمی شود مگر این که افراد متفکّر و خلّاق تربیت شده باشند. پیشرفت تحصیلی ضمن این که در توسعه و آبادانی کشور مؤثّر است در سطوح عالی منجر به یافتن شغل و موقعیّت مناسب و در نتیجه در آمد کافی می شود. دانش آموزان و دانشجویانی که از موفّقیّت های تحصیلی برخوردارند خانواده و جامعه با دیده ی احترام به آنان می نگرد و در جامعه با روحیه و نشاط بیش تری حضور خواهند یافت و در کنار این ها از هزینه های گزافی که از افت تحصیلی تحمیل آموزش و پرورش می شود کاسته خواهد شد. 

 

تعریف پیشرفت تحصیلی :

 

پیشرفت تحصیلی یعنی این که از سطح مورد انتظار آموزشی برآورده شود و سازمان آموزش و پرورش به اهداف از پیش تعیین شده نزدیک تر شود. پیشرفت تحصیلی یعنی ، افزایش میزان یادگیری ، افزایش سطح نمرات و قبولی دانش آموزان در دروس و پایه تحصیلی. 

 

عوامل مؤثّر بر  پیشرفت تحصیلی :

 

عوامل مؤثر را در سه سطح فردی ، خانوادگی ، آموزشی می توان بررسی کرد.

 

 الف: عوامل فردی

 

1-  هوشی و توانایی ذهنی : روان شناسان « هوش را توانایی اتّخاذ رفتارهای سازگارانه یا خلاق تعریف می کنند.»هوش معمولاً زیر بنای توانایی یا ظرفیت یادگیری به حساب می آید. 2-  انگیزه : انگیزه یعنی ، سبب علّت و آن چه کسی را به کار وادار می کند. انگیزه ی یک عامل درونی است و به طور کلّی موجود زنده را به حرکت در می آورد. 

 

 ب ) عوامل خانوادگی یکی از مهم ترین نهادهای مؤثّر در تربیت و رفتار آدمی را سازمان خانواده می دانند. زیرا خانواده اوّلین و با دوام ترین عامل در تکوین شخصیت کودکان و نوجوانان و زمینه ساز رشد جسمانی ، اخلاقی عاطفی و عقلانی آنان است. والدین در شکل گیری نگرش فرزندانشان نسبت به تحصیل نقش دارند. نگرش مثبت به مدرسه و معلمان و تحصیل از متغیرهای اثر گذار سطح تحصیلات و میزان در آمد خانواده می باشد. مهم ترین نقش والدین در زمینه ی پیشرفت تحصیلی ایجاد محیط آرام و مساعد برای مطالعه و انجام تکالیف است. 

 

عوامل آموزشی : 1-  امکانات و فضای مناسب آموزشی   2-  برنامه ریزی آموزشی ۳-  شیوه های تدریس دبیران

 

1-  امکانات و فضای مناسب آموزشی : استاندارد بودن اندازه ی کلاس ها و تراکم دانش آموزان ؛ بطور کلّی مطالعات نشان می دهند که در کلاس های کم تراکم موفّقیّت دانش بیش تر نیست، مگر آن که تراکم کلاس کم تر از 15 نفر باشد که در این صورت امکان آموزش انفرادی فراهم می شود. نور کافی ، سرما و گرمای لازم به موقع لزوم امکانات کارگاهی و آزمایشگاهی دسترسی به سایت های اینترنتی و غیره را می توان جزو امکانات و فضای مناسب آموزشی تلقّی نمود که در یادگیری دانش آموزان تأثیر دارند. 

 

2-  برنامه ریزی های آموزشی : برنامه های آموزشی مدارس باید مناسب باشد.  برنامه ی درسی هفتگی، برنامه ساعات معلّمان و برنامه ی امتحانات باید بتواند مطلوب دانش آموزان و اولیاء و مربیان قرار بگیرد و از معلمان و دبیران در جای خود استفاده شود. در برخی مدارس به دلیل کمبود متخصّص از غیر متخصص تدریس رشته های غیر مرتبط استفاده می شود. و یا برای رفع گیرِ برنامه و یا تکمیل ساعات یک دبیر از دروس غیر تخصصّی استفاده می شود. این امر مسلماً مانع رشد و پویایی دانش آموزان می گردد. دو مقوله باید مورد توجه قرار گیرد. یکی تکنولوژی برنامه ریزی درسی و دیگری عوامل تعیین کننده برنامه درسی  برنامه های درسی باید با دقّت جرح و تعدیل شوند. 

 

3 -  شیوه های تدریس معلّمان : در بسیاری از مدارس هنوز معلّمان از روش های سنتی مبتنی بر سخنرانی استفاده می کنند و دانش آموزان این گونه مدارس محکوم به نشستن و شنیدن هستند. بدون این که در فرایند یادگیری نقش داشته باشند و معلّم متکلم وحده و فعّال ترین عنصر یادگیری است و طبیعی است در چنین موردی حجم یادگیری بسیار اندک خواهد بود. پژوهش های زیادی در ارتباط با روش های تدریس و آنچه معلّمان باید برای به دست آوردن پیشرفت بیش تر در امر فرایند یادگیری و یاددهی انجام دهند صورت گرفته است.

 

تجربه ی معلّمان : معلّمان با سابقه گرایش بیش تری به سمت پرورش مهارت های آموزش و کلاس داری از خود نشان می دهند. آن ها میزان وقتی را که برای امور اداری کلاس صرف می شود کاهش می دهند. 

 

آماده کردن درس و نمره دادن : معلّمینی که برای آماده ساختن درس و هم چنین نمره دادن تکالیف درسی و کار کلاس دانش آموزان وقت گذاری می کنند نسبت به معلّمین که این کار را انجام نمی دهند، دانش آموزان آن ها نتایج بهتری کسب می نمایند.  

 

مهارت ها : معلّمینی که در نظر دانش آموزان سخت گیرتر و متوقّع تر هستند ، معلّمینی که توانایی برقراری سریع نظم را در کلاس دارا هستند، معلّمینی که به روش نظام مند از کار خود ارزیابی می کنند و بر آن چه که یک دانش آموز یاد گرفته یا یاد نگرفته در برابر همه آنچه باید یاد می گرفت به درستی واقفند و به دانش آموزانی که مطالب را در بار نخست یاد نگرفته اند، فرصت فراگیری مجدّد را می دهند و معلّمینی که به دانش آموزان کمک می کنند تا میزان اهمّیّت مطالب را پی ببرند و بتوانند بین مطالب اصلی و فرعی تمیز دهند در معلّمی موفّق تر از معلّمین دیگرند و دانش آموزان آن ها از پیشرفت تحصیلی بالاتری برخوردارند.   (سلمان عبّاس نژاد سرخی -کارشناس آموزش ابتدایی آموزش و پرورش سوادکوه)


ادامه مطلب...